دلنوشته ای برای باران مایه های دختری از جنس من

ساخت وبلاگ

سال پیش وقتی نمایشنامه باران مایه های دختری از جنس من بدستم رسید، خودم هم نمی دانستم که شاید آن را اجرایی خواهم کرد. بواسطه 20 سال خدمت در دانشگاه پیام نور اوز و محیطی فرهنگی و علمی و برخی رشته های خاص آن همانند روانشناسی ، علوم تربیتی و حقوق برای این که محوریت این نمایشنامه آسیب های اجتماعی بود و دانشجویان بخصوص در رشته روانشناسی درسی با همین عنوان خاص داشتند ، به نوعی اجرا نمودن این نمایشنامه یک نوع احساس خدمت به دانشگاه بود و نوع دیگرش تجربه ای تئاتری.

امیر لشکری نویسنده این نمایشنامه بود که پس از چندین بار روخوانی و تحلیل متن با ایشان مکاتبه نمودم و وی نیز با کمال خوشرویی بلامانع بودن اجرای آن را به بنده ابلاغ نمود که از امیر لشکری عزیز سپاسگزارم.

برای آنها که نام امیر لشکری را نشندیده اند و شاید ندانند نمایشنامه ای که با زحمات فراوان گروه های تئاتری شهر بروی صحنه خواهد رفت دارای نویسنده است و پس از بازخوانی اولیه انجمن نمایش و مجوز کتبی نویسنده اجرایی خواهد شد :


امیر لشکری در اردیبهشت سال 1363 در بندر گناوه به دنیا آمد. او در سن 22 سالگی برای اولین بار به تماشای تئاتری حرفه ای نشست و خیلی دیر با این هنر آشنا شد. این اتفاق شروع زندگی هنری لشکری را رقم زد. پس از این اتفاق او به سمت تئاتر کشش پیدا نمود و باعث شد که لشکری مطالعه و تجربه را در این زمینه آغاز نماید.در همان سال لشکری سه اثر صحنه ای را که خود کارگردانی کرده بود در دانشگاه شیراز به روی صحنه برداما این تجربیات او را راضی نکرد و تصمیم گرفت که رشته مهندسی را رها کرده و برای ادامه تحصیل به سمت هنر سوق پیدا کند. او در سال 1386 وارد گروه های هنری نمایشی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران شد و در مقطع کارشناسی ارشد کارگردانی به تحصیل پرداخت. آشنایی با آثار آنتوان چخوف و هنریک ایبسن ، لشکری را به هنر نمایشنامه نویسی علاقه مند کرد. او اولین نمایشنامه ای که در سال 1387 نوشت ، باران مایه های دختری از جنس من بود که به عنوان اثر برگزیده دوازدهمین دوره جشنواره کشوری بهار شیراز انتخاب گردید . پس از این تجربه موفق او نمایشنامه دیگری به نام دوباره بی مادر شدم نگاشت که آن نیز به عنوان اثر برگزیده هشتمین دوره جشنواره سراسری بانوان انتخاب شد. این موفقیت ها سبب شد لشکری نمایشنامه نویسی را با جدیت بیشتری دنبال کند و آثار بیشتری به رشته تحریر در آورد که در طی مدت کمتر از چهار سال موفق به دریافت جایزه و تقدیر از بیش از بیست جشنواره کشوری و منطقه ای اعم از جشنواره بین المللی فجر ، جشنواره کشوری صاحبدل ، جشنواره کشوری ادبیات نمایشی رضوی ، جشنواره منطقه ای قلم سبز ، جشنواره استانی بوشهر و .... شود.


به هر روی پس از شش ماه تلاش بی وقفه این نمایشنامه را در دانشگاه پیام نور مرکز اوز اجرایی نمودم و شکل تازه ای به کانون نمایش این دانشگاه دادیم تا در کنار کارهای زیاد فرهنگی و هنری که این کانون انجام می دهد ، این نمایش نیز نقطه عطفی در سابقه کانون نمایش دانشگاه گردد. رابط حراست و امور فرهنگی دانشگاه با همکاری رییس دانشگاه پیام نور مرکز اوز حمایت همه جانبه ای از این نمایش انجام دادند و هیات امنا این دانشگاه ، بخصوص بانی خیر و نماینده بانی خیر جهت آماده نمودن سالن آمفی تئاتر پروین اعتصامی و در اختیار گذاشتن آن به ما بمدت 3 ماه ، سنگ تمام گذاشتند. بدون شک این اجرا بدون کمک بازیگران و عوامل و حمایت های مسوولین دانشگاه و بخصوص رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اوز و مدیریت خانه فرهنگ اوز و انجمن نمایش هرگز به سرانجام نمی رسید که جا دارد از همه آنها تشکر بی پایان داشته باشم.

دو شب به اتمام اجرای این تئاتر در دانشگاه پیام نور مانده و شاید لازم باشد پیشاپیش و قبل از اجرای آخرین شب ، از همه ی مردم بزرگوار و هنردوست شهرم اوز ، هنرمندان انجمن های مختلف خانه فرهنگ ، همکارانم در دانشگاه ، هنرمندان شهرهای لار ، گراش ، و روستا های بخش اوز شامل کهنه ، بیدشهر ، کوره ، اساتید دانشگاه پیام نور مرکز اوز و دانشجویان فعال و فرهنگ دوست این دانشگاه ، حمایت مسوولین و روسای لایق ادارات و نهادها ، اصحاب قلم و رسانه که تئاتر ما را از نزدیک به تماشا نشستند سپاسگزاری نمایم و برای همه مردم وطنم ایران سالی خوب همراه با سلامتی و تندرستی آرزو نمایم. یا حق. با احترام - شهرام حسین نیا

چهارمین جشن تجلیل از هنرمندان تئاتر اوز به روایت تصویر...
ما را در سایت چهارمین جشن تجلیل از هنرمندان تئاتر اوز به روایت تصویر دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : davaztheater6 بازدید : 34 تاريخ : يکشنبه 17 ارديبهشت 1396 ساعت: 10:59